Het is vandaag weer de 2e zondag van mei en dat betekent maar 1 ding: Moederdag! Een jaarlijks terugkomende dag waarin de moeder (of oma, vrouw, vriendin) centraal staat en weer lekker verwend wordt. Volgens velen dé dag om je moeder in het zonnetje te zetten, volgens anderen pure onzin en commercie. Mijn mening? Een combinatie van beide....Gisteren op het werk werd ik hiermee geconfronteerd. In plaats van mijn normale werkzaamheden, moest ik klanten dit keer moederdagtaarten
Nu moet ik zeggen dat de taart zeker lekker en mooi was en hetzelfde geldt voor de prijs (van €7,99 naar €4,99 en daar nog eens 35% korting op). Naast de leuke reacties, kwamen er ook reacties als "jullie moeten ze zeker kwijt", "ik vind 'm te zoet", "ik vind 'm te zuur" en natuurlijk "onzin, ik koop gewoon normale taart". Tja, op sommige reacties heb je een standaard verkooppraatje klaar (waar sommigen dan
Om nog een voorbeeld te noemen... In de taart zat ook varkensgelatine, iets wat de islamitische gelovigen dus niet mogen eten. Sommige van deze klanten kijken ook netjes naar de ingrediënten en zien dus dat deze lekkere taart niet aan hun is besteed. Anderen die vragen weer netjes of er gelatine in zit en dan is het ook moeilijk om "nee" te zeggen, hoe zeer je ook wil dat ze het gaan kopen. Want als ze erachter komen....... Helaas dus. Maar dan heb je ook nog klanten die ze gewoon meenemen zonder wat te vragen.. wat doe je dan? Spreek je ze aan, vertel je dat er iets in zit wat ze niet mogen hebben, of laat je ze het gewoon kopen en ervan genieten? Ze weten het immers beter toch?
Waar ligt de grens? Moet je alleen positief zijn bij het promoten van spullen (en je eigen mening inslikken), of ben je gewoon eerlijk ten koste van de verkoop van je product?
Wat vinden jullie?
M.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten